บล็อกของ poramate

โดย: poramate - 4 ปี 33 สัปดาห์
Tags: กวี
โดย: poramate - 4 ปี 44 สัปดาห์
โดย: poramate - 4 ปี 46 สัปดาห์
ฉันจะยอมรับทุกอย่างไว้คนเดียว จะไม่ยอมให้เธอทนทุกข์  หวังเพียงให้เธอต่อสู้กับโชคชะตาที่เล่นตลกกับเรา และปลดปล่อยความเศร้าทิ้งไป คิดหรือว่าฉันปรารถนาความปวดร้าว คนอื่นต่างตั้งความหวังกับฉันและเธอ ใครบ้างอยากผิดหวังซ้ำ ไม่เลย.... ยามเธอโอบกอดฉัน...ฟ้าก็สดใส เมฆขาวชุ่มเย็นในสายลม ฉันไม่เคยเจออย่างนี้ แม้พรุ่งนี้มีอะไรให้ต้องคิด เธอก็จะพาฉันกางปีกบินไป ให้ฉันรู้จักชีวิต ให้ฉันลืมความโศกเศร้าปวดร้าว ในนาทีอันยาวนาน...ไม่มีวันหวนคืน เพราะนั่นคือเรา อะไรก็ไร้ความหมายเมื่อเราต้องเดินคนละทาง เธอบอกเองว่าฉันเป็นใคร แม้ฉันจะไม่ยอมแพ้....เธอก็เหมือนกัน สุขใจที่เคยพเนจรไปด้วยเธอ ฉันรู้,แม้โลกวุ่นวายเพียงใดก็มิอาจชนะพลังของความรัก   ยามเธอโอบกอดฉัน...ฟ้าก็สดใส สวรรค์ห่างไกลเหลือเกิน   ************** ผมหยิบบทรำพึงนี้มาอ่านซ้ำหลังจากเก็บไว้ในหนังสือเล่มเก่า  เผื่อเป็นแรงดาลใจให้ใครได้บ้างครับ  
Tags: กวี
โดย: poramate - 5 ปี 24 สัปดาห์
ไก่แจ้สีขาวขันคำ               เหนือยุ้งเก่าคร่ำบอกกาลนานสมัยรุ่งแล้วเจื้อยแจ้วแว่วไกล      ปลุกชีวิตให้ตื่นพบวิถีครรลองชาวนาทำนาช่ำชอง             เรียบง่ายเรืองรองหาผักหาปลาปรุงกินหว่านกล้าเป็นข้าวแต่งดิน      หล่อเลี้ยงชีวินช่วยเก็บช่วยเกี่ยวผลพันธุ์สืบทอดวิถีแบ่งปัน               แต่โบราณอันเกื้อกูลน้ำมิตรน้ำใจจึงมีข้าวเหลืองอำไพ            เต็มกองทองในเรือนไม้ข้างบ้านชราความหวังปู่ย่ายายตา            ล่วงวันเวลาผ่านพ้นอดีตยาวนานต้นกล้าเติบใหญ่ยืนต้าน        ผลิใบเบ่งบานเป็นไม้เป็นป่าเป็นนาสีทองแย้มยิ้มอิ่มเอมผูกดอง         ต่อย่านจับจองเป็นเขยสะไภ้แต่งวงศ์ทายาทตระกูลเผ่าพงศ์         แตกงามตามประสงค์วิถี ชุมชน ชีวิต